Waheeda vertrok in oktober naar Tanzania om te helpen met de renovatie van een weeshuis in Dar es Salaam. Geen medische missie, gewoon helpen, met alles wat nodig was. Waterpunten. Bedden. Kleding. Dit is haar verhaal.
More...
Dit postte Waheeda op LinkedIn tijdens haar verblijf in Tanzania:
“De dagen hier zijn lang en heftig. Aan het eind van de dag ben ik vaak te vol of te leeg om iets te posten. Van schilderwerk en bedden in elkaar zetten tot aan pannenkoeken bakken. Van het jongetje van 3 dat nooit meer lacht tot het jongetje dat zo blij is dat hij eindelijk een kleurplaat heeft (lees: de gebruiksaanwijzing van een kast). Van een glimlach hier tot een flinke traan daar. Alles om de leefomstandigheden van deze kinderen te verbeteren. Iedereen die kleding heeft gedoneerd: we hebben elk kind een tas vol spullen kunnen geven. Nogmaals dankjewel.”
Momenten die hard aankwamen
“Veel gebeurtenissen raakten me diep. Zoals die peuter van 3. Net binnengebracht nadat zijn ouders waren overleden. Hij kon nog nauwelijks zelf eten, probeerde met zijn hele hand het eten naar zijn mond te brengen en alles viel er weer uit. Ik besefte me hoe alleen dit kind nu is. Het verlies van de liefde en veiligheid van zijn ouders, dat greep me erg aan.
De eerste week weer terug in Nederland voelde ik me echt overweldigd door alles wat we meemaakten daar. Alsof ik in een andere wereld was beland.”
Een week hard werken
“Samen met het team vrijwilligers van Time-To-Help werkten we hard aan de renovatie van de gebouwen, het interieur en de buitenruimte. Ons doel was de leefomstandigheden van de weeskinderen verbeteren.
Vergelijk je het resultaat van een week helpen met onze luxe leefwijze in Nederland, dan voelt dat altijd als te weinig. Maar als je kijkt naar hoe het daar ooit was? Dan hebben we samen iets geweldigs neergezet: een schoon, droog en gezellig thuis waar de jongens kind kunnen zijn!”
Dankzij de donaties kreeg het weeshuis in één week:
“Ook kregen de jongens tijdens ons verblijf extra maaltijden. En natuurlijk heel veel liefde en een stukje van onszelf. We kregen meer donaties dan ons spaardoel. Met het geld dat over was kochten we extra eten voor de periode daarna en nog extra buitenspeelgoed.”
Met drie generaties terug naar de basis
“Ik vond het heel bijzonder om dit project samen met mijn moeder Silvie en tante Nelly te doen. Juist omdat zij hun eerste levensjaren ook in armoede opgroeiden in Suriname. Als kind aten ze ook eenvoudig, vaak hetzelfde. Ze liepen op blote voeten naar school en droegen jurken gemaakt van rijstzakken.
Deze jeugdervaringen vormden hen. Ze houden niet van luxe en zijn altijd gul naar anderen. Zo ben ik zelf ook opgevoed. En ik probeer dat weer door te geven aan mijn eigen kinderen. Ze zijn nu 7 en 2 jaar en gingen allebei mee op deze reis. Niet om te laten zien hoe zwaar het leven kan zijn, maar om te ervaren dat kinderen overal ter wereld hetzelfde zijn.
Het was mooi om te zien hoe de kinderen daar met elkaar speelden, dat ging vanzelf. Het maakt een kind niet uit hoe je eruitziet of hoeveel geld je hebt. Ze spreken dezelfde taal van ongedwongenheid en plezier. Daar kunnen wij volwassenen nog veel van leren.”
Volgend jaar weer
“Elk jaar doe ik één vrijwilligersproject. Het volgende project is in februari 2026. Dan reis ik naar Pakistan met een team vrijwilligers van Time-To-Help. We delen voedselpakketten uit aan de armste gezinnen daar.”
Namens team1MA: dankjewel, Waheeda!
Bedankt voor wat je voor deze jongens hebt gedaan. En bedankt voor het delen van jouw verhaal. Daarin herkennen we jou als onze fijne collega en mensgerichte arts. Altijd betrokken en bereid iets extra’s te doen om anderen te helpen. Dat waarderen wij enorm!
Wil je geld doneren of ook iets doen voor projecten van Time-To-Help? Je vindt alle informatie op www.timetohelp.nl






